| Op de dag dat kunnen en willen samenvallen
wanneer onder verschroeide stammen
de wortel doorbreekt van grauw naar blauw
verschil tussen druppel en dauw
van verbitterd tot jong
zoet geeuwend acher cactussen
boontjes pellend, cachaça schenkend
voor de eco-toerist
die zoekt naar dorpen zonder postkantoor
terwijl de telefoon in zijn rugzak alsmaar rinkelt
Ik kan niet geloven in de scheiding
die ons samenbrengt,
niet in de "orde en vooruitgang"
die ons gescheiden houdt
Ik weet, het is zo simpel:
een auto voor iedereen
en een huis voor alle vluchtelingen
Maar terwijl overal
de roep om rechtvaardigheden klinkt
wacht ik op een teken
een teken
een teken
|