Elf minuten

Maria is een Braziliaanse vrouw afkomstig uit een klein plattelandsstadje. Als jong meisje droomt zij, mede gevoed door de Braziliaanse soapseries, over een rijke, knappe en intelligente man. Deze prins zal haar hart veroveren en samen zullen zij kinderen krijgen, in een villa wonen (met uitzicht op zee) en voor altijd gelukkig zijn. In haar jeugd wordt zij tot twee keer toe wakker geschud uit die romantische droom, maar dit wijt ze nog aan het feit dat zij het fout heeft aangepakt. Op zoek naar avontuur gaat ze op een dag naar Rio de Janeiro, waar zij een rijke oudere Zwitser ontmoet, die haar een baan als samba-danseres in een club in Genève aanbiedt. Ze kan de verleiding niet weerstaan en besluit de uitdaging aan te nemen. Eenmaal daar aangekomen blijken de vrijheid en het salaris niet zo riant als haar was voorgespiegeld. Al gauw zoekt ze haar eigen weg, gaat Frans leren en besluit haar materiële levensomstandigheden te verbeteren door in de prostitutie te gaan werken. Daarmee kan ze zoveel verdienen, dat ze haar familie in Brazilië niet teleur hoeft te stellen. Zo snel mogelijk wil ze met haar gespaarde geld terug naar haar geboorteland om daar een boerenbedrijf te kopen en te runnen . In haar vrije tijd houdt ze zich bezig met het bestuderen van allerlei boeken over uiteenlopende onderwerpen, zoals psychologie, economie en seksualteit. In haar werk als prostituée ontdekt ze niet alleen de grenzen van haar eigen seksuele belevingen, maar leert ze ook de diepere verlangens en de eenzaamheid van haar klanten kennen. De climax wordt bereikt als ze door een "speciale klant" ingewijd wordt in de relatie tussen pijn en genot. In dezelfde periode leert ze, buiten haar werk om, een succesvol kunstenaar kennen. Tussen hen groeit een diepe liefdesrelatie.

Paulo Coelho doet er alles aan om met dit boek de seksualiteit naar een spiritueel niveau te verheffen. In zijn nawoord legt hij zelfs zijn eigen beleving van sexualiteit bloot. Daarbij durft hij te generaliseren en stelt hij dat, zoals bij iedereen op deze wereld, het bij hem ook lang heeft geduurd voor hij het heilige van de seksualiteit ontdekte. In de opdracht, voorin het boek, spreekt de schrijver echter over het feit dat dit boek, in tegenstelling tot zijn andere werken die de lezer laten dromen, nu de werkelijkheid voorschotelt.

Inderdaad zoekt Maria in het verhaal naar de realtiteit achter haar droom over de ware liefde. Ze relativeert de momenten van extase door zich voor te stellen hoe een huwelijk na jaren verandert. Hierin wordt een cliché geschapen dat langdurige huwelijken toch maar eindigen in echtgenoten die er minaressen op nahouden en ouderwordende verbitterde echtgenotes achterlaten. Maar alle meeslepende dialogen en intense liefdesscènes, waarmee de schrijver de verwachting heeft gewekt dat er een werkelijke transformatie in het leven van Maria plaatsvindt, worden afgebroken. Het verhaal eindigt namelijk toch in een sprookje, waarbij de rijke, knappe, intelligente kunstenaar, Maria achterna reist om met haar verder het leven te delen. De lezer krijgt een happy-end voorgeschoteld, waarover Maria in haar dagboeken juist zo sceptich is. In het nawoord mag de lezer het doen met de opmerking dat Maria tegenwoordig in Lausanne woont, gehuwd is en twee mooie dochters heeft. En wat is er verder gebeurd nadat het doek viel?

Kortom, Paulo Coelho, is er niet in geslaagd een roman te schrijven die de werkelijkheid voorschotelt, maar bevestigt het beeld dat zijn publiek van hem heeft: boeken, die de lezer laten dromen.