Tocaia Grande

"Tocaia Grande", wat "grote hinderlaag" betekent, is een kleine nederzetting, die ontstond aan het begin van de 20e eeuw. Nadat een bloedig treffen tussen twee grootgrondbezitters heeft plaatsgevonden vestigen moordenaars en vluchtelingen, bandieten en profiteurs, hoeren en vagebonden, zich op de afgelegen plaats. De bewoners hebben alleen hun eigen, ongeschreven gedragsregels en hechten meer waarde aan hun eergevoel dan aan hun leven. De onderlinge solidariteit wordt groter na een verwoestende overstroming en een dodelijke epidemie. De lezer wordt door de schrijver, één van de grootste vertellers van volksverhalen van Latijns-Amerika, meegenomen in het leven van de bewoners, waarbij de vreselijkste ontberingen en de strijd om de grond aan de orde van de dag zijn. De hiërarchische sociale structuren, waarbij de macht van de kolonels, zoals de grootgrondbezitters worden genoemd, beangstigend voelbaar is, resulteren in een onoverkomelijke climax.